دیفن باخیا:                                                                                            
نام فارسی اصیل این گل دیفن باخیا است كه اشاره به سمی بودن برگ آن دارد . گیاهی است برگ
زینتی. زادگاهش برزیل است . ساقه های نرم و آبكی و نقش و رنگ برگ ها سبز رنگ بوده و آراسته به لكه های سفید كرمی و زرد كمرنگ است كه از دو طرف برگ دیده می شوند . ساقه ها غالبا بدون انشعاب و برگ های انتهایی همیشه در حال رشد و فعالیت می باشند و برگ های پایینی به تدریج ریزند و ساقه حالت سخت به خود می گیرد . نسبت به عدم تهویه هوای اتاق و آبیاری بیش ازاندازه حساس است .

نگهداری :

نور : نور غیر مستقیم بهترین نور است نژادهای برگ تیره ، نسبت به سایه مقاوم هستند . در صورتی كه تاریك باشد گیاه رشد علفی می كند و بیش از اندازه دراز می شود .

دما : درجه حرارت 18-13 درجه سانتیگراد را ترجیح می دهد . برای مدت كمی در 10 درجه سانتیگراد نیز مقاومت می كند ولی ممكن است برگ های پایین ریزش كنند در صورتی كه درجه حرارت بالاتر از 24 درجه سانتیگراد باشد غبار پاشی و آبیاری زیادی توصیه می شود .

آبیاری : در تابستان هفته ای سه بار و در زمستان یكبار در هفته كافی است اگر درجه حرارت پایین 16 درجه سانتیگراد باشد اجازه دهید سطح خاك بین دو آبیاری خشك شود .

رطوبت : در تابستان غبار پاشی روزانه پیشنهاد می گردد به خصوص اگر درجه حرارت بالای 24 درجه سانتیگراد باشد .

تكثیر : ریشه دار نمودن قلمه های 5 سانتی متری و دارای حداقل یك جوانه . این قلمه ها را به مدت یك تا دو روز خشك كرده و به طور افقی در شن قرار دهید ریشه و شاخ و برگ از محل گره ها شروع به رشد می نمایند.